ตอนแรกที่ได้ไฟล์ไปลอนดอนแนทไม่ดีใจเลยเพราะต้องแลกกับการไม่ได้กลับบ้าน เรื่องมีอยู่ว่าทางคนจัดตารางบินโทรมาบอกก่อนรถมารับไปไฟล์กรุงเทพหนึ่งชั่วโมง คิดดูอารมณ์อยากกลับบ้านบวกอุตส่าห์แต่งสวยไปอวดแม่ แนทเลยน้ำตาไหลเลย แต่พอคุยกับแม่แล้ว แม่ก็บอกว่ายังไงเดือนหน้าคงได้กลับ เพราะยังไงเขาคงให้เด็กใหม่กลับบ้านบ่อยอยู่แล้ว อีกอย่างแม่บอกที่นี่มีที่เที่ยวเยอะ เลยหายเศร้ากลายเป็นอยากไปเที่ยวแทน หุหุ

 

นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ได้ไปลอนดอนค่ะ แต่พอดีจำได้ว่าว่ามีเพื่อนกับรุ่นพี่อีกคนอยูที่นี้แนทเลยให้เค้าพาไปเที่ยวค่ะ แล้วสองคนนี้ยังรู้จักกันอีก เข้าทางเลย ได้ทั้งเจอเพื่อนและได้เที่ยว ….ขอบอกว่าเหนื่อยมากเพราะพี่เค้าพาเดินทั้งบ่ายเลย ไปตั้งแต่ China town, Big Ben, River Thames, London Eye, Tower Bridge, St Paul’s Cathedral แล้วจบด้วยอาหารเกาหลีที่ย่าน Piccadilly circus แต่เหมือนตอนนั้นมันตื่นตาตื่นใจไง พึ่งมารู้สึกเหนื่อยตอนร้านค้าเริ่มปิด อากาศเริ่มหนาว และหิวข้าว ซะงั้น ห้าห้า

มาดูรูปได้เลยจ้า

 

เอาตั้งแต่ในห้องพักเลยน่ะ มีหมอนหลายใบ เตียงก็ใหญ่แต่แนทนอนขดอยู่ข้างเตียง เพราะกลัวอะไรคิดเอาเอง =p

 

ตื่นเช้าพร้อมเที่ยวค่ะ

 

ขาไป ไปกลับเพื่อนที่เจอบนเครื่องบินสองคนค่ะ คนนึงเรียนมาด้วยกันเลยตกลงเข้าเมืองกับเค้า เห็นเค้ามีหนังสือพาเที่ยวไง เพราะถ้าไปคนเดียวคงอยู่แต่ในย่านช้อปปิ้ง แต่ไม่ได้เห็นสถาณที่ท่องเที่ยว^^

 

อยู้ในรถไฟค่ะ

 

 

 

 

 

เราลงกันที่สถาณีHyde Park เดินเล่นแป็ปนึง เพราะไม่ได้เห็นดอกไม้มาสามเดือน ค่ะเพราะหนูอยู่กับทะเลทราย

 

 

 

ต่อด้วยBurkingham Palace

 

ถ่ายกับHye number1

 

Hye number 2ที่เรียกงี้เพราะสองคนนี้ชื่อเดียวกัน >.<

 

เสร็จแล้วแนทก็แยกตัวไปหาเพื่อนย่านChina town เพื่อไปกินเป็ดย่างร้าน4seasons  ที่มีชื่อเสียง คิดดุขนาดม่ามี้ยังรู้จักเลย อิอิ

 

 นี่คือเมนูที่เราทานกันสามคนค่ะ

 ทานเสร็จก็เดินเที่ยวเลยค่ะ เล่าด้วยรูปน่ะค่ะ ^^

 

 

 

 

ถ่ายกับเพื่อนสาว ชื่อแอร์ค่ะ เคยเรียนด้วยกันตอนอยู่นิวซีแลนด์ ยังหน้าเด็กเหมือนเดิมอ่า

 

Big Ben!

 เดินข้ามสะพานไป St Pau’s Cathedral เห็นไกลๆก็สวยแล้ว

 

 

 

 

 ถึงแล้วแต่เข้าไม่ได้ มันปิดเร็วอ่ะ แต่ขอถ่ายรูปด้วยก็ยังดีค่ะ

 

 

นี่มาเดินถึงย่าน Piccadilly Circus เพื่อนบอกว่าถ้ามาแล้วต้องถ่ายรูปตรงนี้จ๊ะ

 

เริ่มเย็นก็เริ่มหิวเราก็มาทานข้าวเย็นที่ร้านอาหารเกาหลีค่ะ สั่งไม่เยอะเพราะไม่มีใครหิวเลย แต่เค้าสงสารแนทไม่ได้ทานหมูหลายเอนเลย พามานั่งกิน สั่งเป็นพิธี

 เมนูตามนี้ค่ะ

 

 

แอบเห็นแขนพี่อิค (ไม่ได้เอารูปเต็มให้ดูเพราะเกรงใจพี่เขาค่ะ เค้าเป็นรุ่นพี่หลายปี)

 

หมดละ วันนึงของแนทที่ลอนดอน เวลาผ่านไปเร็วค่ะ คราวหน้าจะไปไหนต้องหาข้อมูลและแพลนให้ดีกว่านี้ เวลานั้นมีค่ายิ่งนัก ก็เค้าให้หนูอยู่แปปเดียวก็กลับมาหาทะเลทรายนี่น่า=p

 

จบท้ายด้วยรูปแนทเองก่อนไปบินกลับโดฮาค่ะ นี่ตีสี่กว่านะเนี่ย แต่งานก็คืองาน ต้องแต่งหน้าพร้อมอยู่แล้ว

 

ยิ้มแบบที่แม่ชอบ

 

ยิ้มแบบที่แม่บอกหน้าเจ้าเล่ห็

 

 

พอละค่ะ รูปหมดแล้ว ส่วนเรื่องงานบนเครื่องบิน ตอนนี้แนทก็กำลังเรียนรู้อยู่ค่ะ ยังไม่เก่ง แต่ก็จะพยายามทำให้ดีที่สุดค่ะ ตอนนี้คิดว่าที่ผู้โดยสารกดกริ่งเรียกบ่อย ช่างขอ ก็เพราะเค้าจ่ายเงินมาหลายหมื่น เค้าก็ต้องการของที่เค้าจ่ายเป็นธรรมดา แล้วเราจะเบื่อทำไม ต้องเอาใจเค้ามาใส่ใจเราเนอะ

วันนี้มีผู้โดยสารชมว่า Excellence service ด้วยปลื้มใจค่ะ

 

จริงๆแล้วแค่คำว่าขอบคุณก็เอาใจบริการแนทไปแล้วหละ (^_^)

 

Goody nite!

 

 

 Natty