มาแล้วค่ะ หลังจากไม่ได้เขียนไดอ่ารี่มานานเกิ้นน กลับมาคราวนี้มีข่าวดีมาบอก ดีใจและโล่งใจเหมือนเอาก้อนหินหนักๆออกจากอก อยากกรี้ดมาก คือแนทเทรนเสร็จแล้วหละค่ะ หนูจะได้เป็นแอร์ตัวจริง ได้ทำงานบนเครื่องบินจริงๆแล้วนะ ดีใจที่สุดเมื่ออาจารย์บอกว่าดีใจด้วยนะ พวกคุณเทรนจบแล้ว ต่อไปนี้จะได้บินเสียที หลังจากเจ็ดอาทิตย์ที่ผ่านมา คุณทำได้ดีมาก แต่มีแอบบอกว่าให้ดื่มน้ำเยอะๆ และอย่าทานอาหารบนเครื่องเยอะเพราะ มันใช้น้ำมันเยอะ แล้วก็เวลานั่งที่นั่งลูกเรือ อย่าหลับ หลับตาไม่ได้ มันดูไม่งาม ให้ลืมตาตลอดเวลาค่ะ

ถ้าแม่มาอ่านแม่คงดีใจใช่มั้ยว่าแนททำได้แล้ว หลังจากที่เซ็งเป็ด ท้อใจกันมาหลายอาทิตย์ แนทก็ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองฝันตั้งแต่เด็กๆได้ซักที แอบอยากรู้กันมั้ยว่าแนทจะได้บินไปไหนบ้าง มันก็มีทั้งที่ที่สวย และที่ที่ไม่สวย เหนื่อยน้อย บ้าง เหนื่อยมากบ้าง แต่แนทก็จะทำให้ดีที่สุดค่ะ ก็ที่มีนะ มีไปที่แรกเลยก็ Karachi (Pakistan) แบบไฟล์ไปกลับค่ะ แล้วก็มีพวกบินใกล้ๆบ้างเช่น Saudi Atabia, Muscat, Oman, India, ส่วนที่พอน่าจะอยากไปบ้างก็ Zurich (Switzerland), Berlin, Frankfurt, Maldive, และที่อยากไปมากสุดก็Bangkok นี่แหละค่ะ เตรียมกับแม่แล้วจะไปทำสวย และไปเลี้ยงข้าวครอบครัวค่ะ แล้วที่อยากทำให้แม่มากสุดก็ ให้เงินเดือนที่แนทเก็บตั้งแต่ได้เงินจากที่นี้ครั้งแรก จนถึงของเดือนนี้ให้แม่ ให้เท่าไหร่ไม่ขอบอก ขอแนทกับแม่รู้กันสองคนเนอะ

ส่วนรูป ต้องมีมาให้ชมอยู่แล้ว รูปแรกๆนี่คือถ่ายตอนไปเรียนเรื่องของต้องห้าม ของอันตรายที่ไม่ควรนำขึ้นเครื่องบินค่ะ แล้วก็มีเรื่องระเบิด และ ด้วย ดูไปก็แอบกลัวไปนิหน่อยค่ะ แต่เป็นแอร์ก็ต้องช่วยกันดูแลความปลอดภัยให้ผู้โดยสารไง เลยจำเป็นต้องรู้ไว้ค่ะ

 อยู่ในห้องเรียน มองออกไป วิวสวยมากกกกกก มีแต่แดดและทราย

 ประมาณนี้ นี่เลือกที่พอให้ดูได้นะเนี่ย ไม่งั้นจะบอกว่ามันกันดารมาก

ร้อนค่ะ กำลังเดินไปหาข้าวทาน

  มีอาหารพวกแขกๆมากกว่านะ

 ทานเสร็จก็เจอดอกไม้งาม แห้งมากๆ  น่าสงสาร

กลับไปเรียนต่อ

ต่อมาเราก็ได้เรียนเรื่องการสื่อสาร และ การร่วมมือกันระหว่าง กัปตัน และลูกเรือค่ะ ไม่ใช่คบไว้เป็นเพื่อน แต่เขาหมายถึงให้ร่วมมือกันในการดูแลความปลอดภัย และการอพยพผู้โดยสาร การตรวจสอบเครื่องบิน และบอก กัปตันกับปํญหาที่เกิดทุกอย่างทีเกี่ยวกับความปลอดภัยของผู้โดยสารจ๊ะ